Geven Rotterdammers om hun erfgoed?

Door Lily Zaric

Om de zo veel tijd duikt er in onze stad nieuws over een stukje oud Rotterdam dat moet verdwijnen omdat het in de weg staat voor de stedelijke ontwikkeling of omdat het niet meer rendabel is. Terwijl andere Europese steden de kleinste resten van hun historische cultuur angstvallig bewaken en ontwikkelen zien we hier nog steeds een tegenovergestelde trend. Verpaupering slaat toe, gebouwen worden gesloopt, parken en pleinen volgebouwd, vormgegeven straatmeubilair verdwijnt om plaats te maken voor “de Rotterdamse Stijl”. Zo ook in de kwestie van het Scheepswerf de Koningspoort in de Oude Haven. [expander_maker id=”15″ more=”Read more” less=”Read less”]
Een levend museum dat de geschiedenis van de Rotterdamse binnenvaart vertegenwoordigt.Het is nog niet bekend wat er precies met de historische werf gaat gebeuren. Hoe belangrijk is de scheepswerf en voor wie? Voor toeristen of voor de Rotterdammers zelf? Het Maritiem- en het Havenmuseum is het niet gelukt om de werf te behouden. De Gemeenteraad heeft de subsidies drastisch verminderd, de rol van de Raad van Cultuur is op de helling gezet, bewoners zijn verdeeld. Er zijn ook Rotterdammers die de historische scheepswerf, waar dagelijks schepen worden opgeknapt, willen behouden.

Wat zegt dat over de stad, haar instellingen, bestuurders, eigenaren en bewoners? Betekent het een blinde vlek, gewilde of ongewilde desinteresse, geld als leidende draad, affirmatie van individueel of algemeen belang, gebrek aan leiding en kennis? Komt het Konings Poort als zijnde niet rendabel in privé handen om er een horeca met terras te vestigen? Wordt het een bouwplek voor een investeerder of gaat het over iets anders?

Kunnen bewoners het stedelijk bestuur helpen om de juiste beslissing te nemen? Wat zijn de belangrijkste kwesties en vraagstukken en hoe lossen we die met zijn allen op?

Wat is jouw mening?
[/expander_maker]